www.mbmoheb.blogfa.com

شاعر: استاد محمد باقر محب زاده

ترکیب بند ماه رحمت

              شعبون به سراومددیگَه ماهِ رمضونَه   

         مین سینه دلِ تنگ مودائم نِگرونَه

               عَرس دو تیهَ م مثلِ خودِ بارون رَوُنَه  

          اَ غصه ی بدبختون قَدُم مثلِ کَمُونَه

هرچند نُخوت ولوبیَه وبُقلَه گِرونَه

ای روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                ماهِ رمضون اومده اِی مَرد مُسلمون

           واوَرسی کُنی تَک تُکِ خوبی اَگُناهون

           دونِسَّه بوویت ای همَه تون پیروقرعون

وا روزه گِرَه هرکی که سالُم اَجَووُنَه

ای روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                 وَرسوسَحری اَی که چلوسبزیَه کُفتی  

       ته قَبلَمه وطشتی ودیسَه همه رُفتی

                  اَی رَفت اَگُلیت لُقمَه به زیرشکری نگُفتی 

         همسوی تواَی گُسنه وتوراحتِ خُفتی

مین محضرحق خیلی عزات گرم وگِرونه

ای روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                   منظور خدا نی که گِریش روزنه آسون 

          یا اینکه اَ بی اُوی سرِلُوِ تو آجون

                   منظور هِنه که رَه بَری اَ حال فقیرون   

          احوال هُونَه پُرسی که سر سفره بی نون

مغرب که بووِس همِه ی لارِش به شَکونَه

ای روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                  اِی کاسب بازاری کُتی فکر خدا با  

       امروز بگذردَه به خدا فکر صبا با

                  پیل روفی اگر کارِتَه فکرِ فقرا با   

         مین فکر اوبدبخت یتیم گُسنِه گدا با

پِیت نَمبَری گاوصندوق وساک وچَمدونه

اِی روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                 آخر نه یِی بچه یِ یتیم هم دلی دارَه   

        شوق یه خوراک خوبی وجامِنزلی دارَه

                 یه پِر شده پُرسیش که بینی مُشکلی دارَه   

         گُفتیشه که دریُویِ غمِت ساحلی دارَه

دینداری مگرجون دلُم کُل به زبونَه

اِی روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                 افطار دیهی مشتی اَپیل دارونِ تاجر  

        لابد بکنی کیف که خداوَت نَمیاجِر

                 حق دارَه اگر شیطون خنده به تو هِرهِر  

            اَی خیلی جِری رو اَجِری یخه تَه زن جِر

دارم بِکَشُم هِی موسیِت خط ونِشونَه

اِی روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                  محشر که بووس بَخت بووَت خواهی نُخواهی  

              زور یا به رضا واروی درگاه اِلُوهی

                 اَی شاه یِی دُنیو تو به اُفتی به گَدوهی

                اَرواح بُووَت دِلتَه دیِهی خوب خوتَه پُوهی

چون اونجوعروسیتَه ایسون نُشنَه وَنونُه

ای روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                  نوم یِی مَهَ وَندَه خداوَند مَهِ رحمت  

             کاری نکُنی ذات خدانَه دیهی زحمت

                   یَه ذره نداری تو به دل رحم ومروت 

                پِی حُقَّه مَخی رِی به بهشت اَرویِ عَمَّه ت

مَی مدرک رفتن به بهشت پِی هَپَلونه

اِی روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه

                 دوشکَه مویِه زونِه دیدُمَه راسه ی بازار  

              اَ ترس وخجالتسروپاش لِفنیدَه مین چار

                 مین دَلِّه ی قصابی دو دَسِ او بِکُرد کار  

              پِی عَس ورَگو دَلَّه مُخاس دیگی کُنَه بار

گُفتُم مهی دَسبُرد زَنِن حقِ سَگونُه

اِی روزِه گِرون روزِه گِریت  مارَمَضونَه

                 اشعار مُحُب همَّه شون مثل دُرِ نابِن   

             شوخی مَگِریتشون به خداحرف حِسابِن

                 قاب گِرشون خدادونَه همه لایق قابِن  

             کُل پندونصیحت سی یِه مشت خونه خرابِن

اَی دلشون اَ آهن بووَه شعرموسوهونَه

اِی روزِه گِرون روزِه گِریت مارَمَضونَه