« جـواب شـعــر آقـاي عـيـسـي سـجـّادي »

 

 

اگـرچـه كنـونـم  من آشـفـتـه حـال           سرِ سـازشـش نيـست بـا مـن خيـال

 

تـو را خـواهـم از هـر بـلائـي بـه دور           اميد آنكـه بـاشي تـو فـرخنـده فـال

 

دلــم سـوي كـويـت بُـوَد پـر زنــان            عـنــانِ دل انــدر طــريـقِ  وصـال

 

يـقـيـــن دارم اي نــامــور در ادب             سخـنـهـاي  نـغـزت بُـوَد بـي مثـال

 

يــدِ  ايـزدي حــافــظِ جــانِ تــو             سـرِ دشـمـنـــانـت بُـوَد پـايـمـال

 

جهـان بـاد بـر كــامِ تـو روز و شـب            از آنــت بُــوَد شــادي مــاه و سـال

 

دُرِ نـــاب ريـــزد ز اشـعـــارِ تــو            يـكي گـوشه از آن ( محـب ) زد مثـال

 

ـــــــــــــــــــــــــ

 

شـروعِ مـصـارع بـنـه پـيـشِ هـم             شـنـا كـن در آن چـشـمـه هـاي زلال

 

مسـيحـا نـفس بـيـن و اسـتـاددان            تـو عيـسي سـجـّادي خـوش خـصـال

 

                                                                                                           « 5/5/81 »