« شـاعــري از يـاســوج » - استاد محمد باقر محب زاده
« شـاعــري از يـاســوج »
سـخـن سـرا شـده يـاسيـنـي از شـبِ مـوعـود
نــثــارِ طـبـعِ رســايـش دو صـد سـپـاس و درود
هـمـان شـبـي كـه چـو شـامِ وصــالِ دلـداران
ســحـــر ز پـنـجــرة شــرق ســر بـــر آرَد زود
به بنده امر ، نـه درخـواست شد ز من كـه دو لـب
گـشـايـم از پـي صـحـبـت چنـانـكـه او فــرمـود
حقيقـت آنكه شبي خـوش به من گذشت آنشـب
كـه بـا مـن اهـلِ فـَنـي بـود گـرمِ گـفـت و شـنـود
زبــانِ مــادريــم طـنـز گـفـتــم و ديــدي
غــمِ نـهـفـتـة مـن بــود در ســخـن مـشـهـود ؟
از آن بــه طـنــز در آورده ام سـخـنـهــايـم
كـه رمــزِ طـنــز تـوانـد بـيــان كـنـد مـقـصـود
سـخــن اگــر بــه درازا كـشـيـد حـامـد را
بـه غـيـرِ حـمــد و ثـنـا نيـسـت در بـرِ مـحـمـود
غـمِ زمـانـه چنـان خـيـمـه زد بــه وادي دل
كـــه راه آه دلــــم در گــلـــو بـــود مـسـدود
به تيـره بـخـتـي لـيـل و نـهـار مـي خـنـدم
چــه خـنــده دار بــود خـنـده هــاي غــم آلـود
مخـالـفين هنـر جـمـله خـود هـنـرمـنـدنـد
در ايـن هـنــر كـه نـمـايـنـد هـر هنــر نــابـود
مـن و تـو گـرچه هنـرمـنـد يـا هـنـرخـواهـيـم
بـه زعـمِ بـي هـنـرانـيـم هــر دومــان مـردود
از اينـكـه پـنـجـة سـازِ كسـي شكـربـيـز اسـت
غــريـقِ بـحــرِ گـنـه خـوانـدش گـنــه آلـود
ســزاسـت بـي هـنــري دم زنــد ز نــامِ هـنـر
كــه ادّعـــاي خــدايـي گـهـي كـنـد نـمـرود
سـخـن ز ارزش بـرجـسـتــه آمـدي بـه مـيـان
همـان كـه بـر سـرِ تــارش نـهـاد بـود و نـبـود
هـنـرشـنـاس هـنـرمـنـد پـيـرِ گـوشه نشيـن
اســيــرِ زمــزمــة تـــار بــا تـمــامِ وجـود
كـنـارِ تـار شـبـي كـنــجِ خـلـوتـي جــان داد
نـبـود فــاصــلـه اي بـيـنِ عـابـد و مـعـبـود
كـسـي ز رفـتــنِ او آه حـســرتـي نـكـشـيـد
كـسي نـخـورد اَســَف غـيـرِ عــدّه اي مـعـدود
كسي به روي گـِلِـش شـاخـه گـل نـثــار نـكـرد
نــه سـوگِ مـرگ بـديـد و نـه شـادي مـولـود
كنـون كه پـنـجـة او طـعـمه هـاي مـورانـسـت
بـه حـالِ او غــم و شـاديّ مــا چـه دارد سـود
چـگـونـه شـرح دهـم جـمـلـه مـاجـراي دلـم
قـسـم بـه حـقّ كـلامـم سـخـن بـود مـحـدود
وبلاگ استاد محمد باقر محب زاده، استاد وشاعرکانون مداحان شوشتر.