استاد محمد باقرمحب زاده - « بـراي نـهـضـت سـواد آمـوزي »
« بـراي نـهـضـت سـواد آمـوزي »
بــه نــام خـداونـدِ دانـاي راز خــداونــد روزي ده بــي نــيـاز
خداونـد گـردنده چـرخِ كـبـود خــداونـدِ دنـيـا و بــود و نـبـود
خـداونـد اميـد و شـادي و غـم خــداونـدِ لـــوح و خـداي قـلـم
خدائي كه سطـرِ نـخستِ كتـاب بـه اِقـْرَأ نمـايــد نـبي را خـطـاب
كه يعني بيـا خواندن آغـاز كـن بـه رويـــت درِ عـلـم را بـاز كـن
رسـولِ خـدا سيّـدُ المـُرسليـن چـو بــشـنـيـد آوازِ روحُ الأمـيـن
لبِ لـعلِ جانبخشِ خود باز كـرد بـه فرمانِ حق خوانـدن آغـاز كـرد
ز احمد كلامي بـود دلـنشـيـن برو بهـرِ دانـش وَلـُو تـا بـه چـيـن
درودم بـه فـردوسـي پــاكـزاد كـه ده قـرن گـيتي نـظيـرش نـزاد
بگفتـارِ پـيغمبـرش راه جُسـت دل از تيـرگيـهـا بديـن آب شسـت
از آن مـردِ دانــاي والا تـبــار به شهنامه منقـوش شد ايـن شـعـار
چنين گـفت پيـغمبرِ راستـگـوي ز گـهـواره تـا گـور دانـش بـجـوي
به پنـدِ بـزرگـان بيـا گـوش كـن سـخـنـهـاي واهـي فـرامـوش كـن
چـراغِ ره زنـدگـي دانـش اسـت سـر آغازِ پـايـنـدگـي دانـش اسـت
چنين گـفت استادِ دانـاي طـوس كه بر خـامـة او مـنـم دسـت بـوس
« تـوانـا بـُود هـر كـه دانـا بـُود ز دانــش دلِ پـيــر بُـرنــا بــُود »
بكوش اي عزيـزم كه دانـا شـوي كـه دانـا چـو گشـتي تـوانـا شـوي
رسي تـا به جائي كه در ايـن سرا نـبـيني تـو چـيـزِ دگـر جـز خـدا
رسي تا بجـائي كه وجدانِ خويش دقيقـانه سنجي به ميـزانِ خـويـش
رسي تا بجـائي كه فرزندِ خويـش دلارام نــوزادِ دلـبـنــدِ خـويــش
رساني به سـرچشمـه هـاي زلال بـشوئـي ز قـلبـش تـو رنـگِ مـلال
مَبَـر بيتِ شعرِ ( محب ) را ز يـاد تو يك لـحـظه غافـل مشـو از سـواد
وبلاگ استاد محمد باقر محب زاده، استاد وشاعرکانون مداحان شوشتر.