« خـدمـت بـه فـرزنـدانِ خـويـش »

 

كــرده ام اي دانـش آمـوزم فـدايـت جـانِ خـويـش    

                                    گـسـتـرانـدم پـيـشِ رويـت سـفـرة احـسـانِ خـويـش

شمـع گـرديدم وجـودم سوخـت نـور افـشـان شـدم

                                     تــا كـنــم روشــن ز نـــورم راه شــاگـردانِ خـويـش

رو سفـيـدم زانـكـه در ايـن راه مـويـم شـد سپـيـد

                                    خـم بـه ابـرويــم نـيـاوردم مــن از نـقـصـانِ خـويـش

ســفـرة اخـلاص گـسـتـردم ز دانـش هـر چـه بـود

                                    بــي ريـــا بـنـهــادم آنــرا در بـرِ مـهـمـانِ خـويـش

چـلـچـراغِ ره شدم بـا نـورِ خـود ظـلـمـت شـكـاف

                                   بيـنـم از آن نـور يك تـه مـانـده در چـشـمـانِ خـويـش

از كــفــم دادم جــوانـي تــا جــوان پـرور شـوم

                                   پـُر شـدم پـيـمـانـه مـانـدم بـر سـرِ پـيـمـانِ خـويـش

نيمه جان ، شمـعـم كنـون در واپـسيـن هـاي حيـات

                                    در كــنــارِ شـعـلــه بـيـنـم ســايـة لــرزانِ خـويـش

بـر كـسـي مـنّـت نـدارم ، زيـرِ مـنّـت نـيـسـتـم

                                   مـي كـشـم مـنّـت بـه عـمـرِ خويـش از يـزدانِ خـويـش

جـورِ استـادان بِـه از مهـرِ پـدر چـون شـد ( محـب )

                                    مـوهبـت بـاشد كـنـي خـدمـت بـه فـرزنـدانِ خـويـش