« شُوِ تار »  « شور »

 

بِه شُوِ تار مال كِه ايكُنَه بار

مينِ دشتُ و دَرِّه ايگُذَرُم

ايگِريوُم مُو هَمچِي اُورِ بَهار

دِلُم سير وابيدَه از ايلاق

هَوا سَردِه بَرفُ و بارُونِه

اِخُم وُر گِردِم بِه سيلِ بَهار

مينِ كُهسار هِي صِدا اِ كُنُم

زِ مُو دِلدارُم خدا ديرَه

اِخُم وُر گِردُم بِه ديدَنِ يار